PAULİNA'YA

Beyaz gelinliğiyle

Bir yıldız kaydı uzaklardan.

Yüreğinde güneş,

Eteklerinde ay vardı.

Yürekleri ısıttı sıcaklığıyla,

Geceyi aydınlattı ışığıyla.

Beyazlar içinde

Bir yıldız gülümsedi.

Hoş geldi!...

Fatma-1

Yine bir şiirle başladık. Bu kez şiiri yazan bizden biri. Geçtiğimiz cumartesi günü amcam Şevket Ataman'ın kızı, Galip Hüsamettin ve Vesile'nin kardeşleri Fatma Ataman Okat ablamı ziyaret ettik. Çok güzel bir ziyaret ve sohbet oldu. Götürdüğüm hediye kitabı da Ali Okat abim ve ablam çok beğendiler. Kitaplardan, edebiyattan, şiirden konuşurken ablam bizim için imzaladığı şiir kitabıyla sürpriz yaptı. Emekli sınıf öğretmeni olan ablam duygularını kaydetmiş zaman zaman ve onlar kitaba dönüşmüş.

Bizde bir damar olduğuna inanıyorum. Galip Ataman Kocaeli'nde yaşıyor, gazeteci ve kitapları olan saygın biri. Hüsamettin Ataman da kitaplarıyla tanınıyor. Halamın torunları Mesude Taş, Yağmur Hazır'ın kitapları var. Aşkın Nur Taş'ın kitabı da yakında çıkar sanırım. En tembelleri de benim. Henüz kitabım yok.

******

Attila Ilhan Edebiyat Odulleri Belli Oldu

Geçtiğimiz günlerde İnziva Sahaf'ta Attila İlhan Şiir Gecesi vardı. Berre Güngör'ün yönlendiriciliğinde Attila İlhan'ın şiirlerini okuyup onu daha iyi tanımaya çalıştık. Yeni kuşakların Attila İlhan'ı iyi tanıması ve şiirlerini bilip sevmesi beni mutlu etti. Kendilerini yürekten kutluyorum. Yalnız şiirleri ile değil, düşünceleri ile de unutulmaması gereken bir değerimiz olduğunu kabullendik. Örneğin, "Hangi Batı" adlı eserinin arka kapağında yazılanlar bu düşüncemizin doğruluğunu kanıtlıyor:

Kitap-12

"Lisede Sophokles okuduk, klasik Türk musikisine sövmeyi, divan şiirini hor görmeyi, buna karşılık devletin yayınladığı kötü çevrilmiş Batı klasiklerine körükörüne hayranlık göstermeyi öğrendik. Sanki Sinan Leonardo'dan önemsiz, Mevlana Dante'den küçüktü. Itri ise Bach'ın eline su dökemezdi. Aslında kültür emperyalizminin ilmini kendi elimizle boynumuza geçiriyorduk. Ulusal bileşim arama yerine hazır bileşimleri aktarmak hastalığımız tepmişti."

"Kaptan"ın bir şiirini koyalım.

YASAK SEVİŞMEK

öteki kapımdan gel bunu açamazsın

eski gözlerinle gel öldürmek vakti gel

hem tetik bulun ardında biri olmasın

hanidir ben bu evde saklanıyorum

adımı değiştirdim başka bir adla yaşıyorum

gece gündüz siyah gözlük kullanıyorum

öteki kapımdan gel bunu açamazsın

sabaha karşı gel bütün gözlerinle gel

pancurların gerisinde kararıyorum

içime belalar doğuyor sonbahar doğuyor

telefonda sesini tanıyamıyorum

yüzün parmaklarımdan akıp kayboluyor

böyle hep bir şey kopuyor bir şey kırılıyor

sabaha karşı gel eski gözlerinle gel

öteki kapımdan gel bunu açamazsın

........

"Altından kendini koru, zehri teneke taş içinde sunmazlar."

Cenap Şahabettin'in bu sözü, görünüşe ve aldatıcı güzelliklere karşı dikkatli olunması gerektiğini vurgulayan derin anlamlı bir ifadedir.

Anlamı: Kötü niyetli, zararlı veya tehlikeli olan bir şey nadiren kaba veya itici bir kapta, teneke tas, kutu içinde sunulur. Tam tersine, insanı kandırmak ve çekmek için genellikle altın gibi göz alıcı, parlak ve cazip bir kılıfa büründürülür. Dışı süslü, yaldızlı ve cazibeli olan her şeye hemen inanılmaması, açık bir göz ve akılla içerik ve niyetin sorgulanması gerektiğini anlatır.

Bugünlerde Antalya'da COP31 adı altında büyük söylemler, parlak vaatler ve gösterişli projeler anlatılıyor.

Peki ya gerçekler?

İklim krizinin derinleştiği, doğanın tahrip edildiği, su kaynaklarının azaldığı bir dönemde asıl ihtiyaç duyduğumuz şey büyük organizasyonlar ve süslü sunumlar değil, samimi, bilimsel ve doğayı gerçekten koruyan politikalardır. Unutmayalım ki; çevreyi korumak güzel sözlerle değil, somut adımlarla olur. Doğayı bir vitrin malzemesine, iklim mücadelesini bir prestij projesine dönüştürmemek gerekir. Biz gösterişli projeler değil, yaşanabilir bir gelecek istiyoruz. Çünkü doğa bizim değil, gelecek nesillerin de emanetidir.

Screen Shot 2026 11 17 At 11.37.01

Antalya'daki toplantıda Akbelen'deki kıyımdan, Avdan'daki kıyımdan, halka zehir solutan Yatağan Termik Santrali'nden, Afşin Elbistan Santrali'nden, Çanakkale'deki, Zonguldak'taki zehir saçan santrallerden söz edildiğini duydunuz mu? Büyük vaatlerle gelenler asıl bunların hesabını sormalı, bunların düzeltilmesini istemeli ama görünürde öyle bir şey yok. Su kaynaklarımız, tarım arazilerimiz, ormanlarımız, tohumlarımız kontrol altında tutulmaya çalışılıyor. O şaşaalı devletler, karbon salınımı için ne gibi önlemler alıyor, petrol yerine başka enerji kaynakları bulma yolunda ne kadar yol aldılar, biliyor muyuz? Bilip gördüğümüz petrol savaşları. Attıkları füzeler ne kadar zarar veriyor bildikleri hâlde devam ediyorlar, dur diyebiliyorlar mı?

Türkiye Gazeteciler Sendikasının bu konuda açıklamaları var. Oradan birkaç cümle alalım:

"Ormanların, suların ve tarım arazilerinin korunmasını gelecek kuşakların devredilemez hakkı olarak görüyoruz. Gelecekte çocuklarımız bize yalnızca hangi kitapları yazdığımızı değil, dünyayı korumak için ne yaptığımızı da soracaklar. Onlara yıkılmış bir enkaz değil, gölgesinde kitap okuyabilecekleri bir ağaç, temiz bir gökyüzü ve yaşanabilir bir dünya bırakmak istiyoruz. Doğayı korumak yaşamı korumaktır, yaşamı korumak geleceği savunmaktır."

Bu güzel ve verimli topraklarımıza hep birlikte sahip çıkmalıyız. Yönetenlerin görevi doğayı korumak, su kaynaklarını korumak, zehir saçan enerji kaynakları yerine daha iyilerini koyabilmektir. Kimse bizim kara kaşımız, kara gözümüz için buralara gelip toplantılar düzenlemez. Bize bizden başka kimsenin yararı olmaz. Emperyalizmin tuzaklarından uzak durup kendi yağımızla kavrulmalıyız.

Hoşça kalın, dostça kalın. Umut her zaman var.