Bir zamanlar Devlet Planlama Teşkilatı vardı. Devletin en itibarlı kurumlarından biriydi. Turgut Özal gibi önemli bürokratlar da orada yetişmişti. Sonra kapatıldı; görevleri önce Kalkınma Bakanlığına, 2018’den itibaren de Cumhurbaşkanlığına bağlı Strateji ve Bütçe Başkanlığına devredildi. Ama bugün ne yaptığını bilen var mı?

Oysa planlama, bir ülkenin olmazsa olmazıdır. Eğitimden tarıma, sanayiden savunmaya, insan yetiştirmekten yatırımlara kadar her alanda neye, nerede ve ne kadar ihtiyaç olduğunu önceden görebilmektir.

Sağlıklı bir planlama olsaydı milyonlarca diplomalı işsizimiz olmaz; her şehre üniversite, her ilçeye yüksekokul açmak marifet sayılmazdı. Sırf ilçenin ekonomisine katkı sağlasın diye kuş uçmaz kervan geçmez yerlere açılan bölümlerde gençlerimiz zaman tüketmezdi. Üstelik diplomalı işsizler çoğalırken demirci, tornacı, elektrikçi ve tesisatçı bulmakta zorlanmazdık. Bu, açıkça eğitim ve planlama sorunudur.

Tarımdaki tablo da farklı değil. Arz-talep dengesi gözetilmediği için kimi zaman üretici ürününü satamıyor, kimi zaman tüketici fahiş fiyatlarla karşılaşıyor.

Tarımın bizzat içinde olduğum için konunun yabancısı değilim.

Bir de TKDK var: Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu. IPARD kapsamında, genel olarak yüzde 75’i Avrupa Birliği, yüzde 25’i Türkiye katkısıyla tarım, hayvancılık ve turizm alanlarına milyarlarca liralık hibe dağıtılıyor. Hibe elbette güzel; ancak desteğin nereye ve hangi ihtiyaç gözetilerek verildiği de önemli.

Gölhisar’da sera yatırımları artık belli bir doyuma ulaştı. İşçi bulmak zor, ürünün pazarlanması ayrı dert; yetiştirilen ürün bazen elde kalıp çöpe gidiyor. Buna rağmen, doludizgin, yeni sera yapımı için destek dağıtılmaya devam ediliyor.

Güler misin, ağlar mısın?.

Geçenlerde ilçemde bir Meslek Yüksek Okulu binasının daha temeli atıldı. Peki bu Yüksek Okul binası bu ilçenin öncelikleri arasında mıdır?

Yukarıdaki satırlarda bu sorunun cevabı mevcut.

Oysa seracılık yapan bu ilçenin şiddetle bir sebze- meyve haline ihtiyacı var ve belki bir numaralı önceliği.

Farkında mısınız?

96Ee9Cc5 E04A 4Ea3 A4D3 0Feaccee6421

DIŞ MİNNAKLAR!

Erdoğan karşıtları, çeyrek asırdır sevmedikleri bir kişinin iktidarda olmasını istememekte haklıdırlar. Ama seçim ve demokrasi varsa, bunun yolu sandıktır.

Keşke ülkemizde güven veren, tutarlı bir muhalefet olsa. Çünkü sağlıklı bir muhalefet her zaman ülkenin ve demokrasinin sigortasıdır.

Ne var ki bazı muhalefet mensupları hakkındaki yolsuzluk ve ahlaksızlık iddiaları, insanların kime inanancağını ve güveneceğini şaşırtıyor. “Bizimkiler tertemiz” demek, ortaya çıkan görüntüleri ortadan kaldırmıyor.

Cumhurbaşkanına karşı bir komplo iddiası gündeme geldiğinde bunu dış güçlere bağlayanlar oluyor. Muhalifler de bunu “dış minnaklar” diyerek alaya alıyor.

Alabilirler, siyaseten böyle hakları da vardır.

Peki, milyarlarca dolarlık fon parasının buharlaştığı iddiaları karşısında insanın aklına hiç mi bu soru gelmez?

Üstelik geçmişteki darbelerde ve siyasi müdahalelerde dış bağlantılar bulunduğunu ileri süren bir sürü yayın varken.

“Yahu bu dış mihraklar…!” diyenler tamamen haksız mıdırlar?

Ekonomik sarsıntılar ve yolsuzluklar, bir iktidarı içeriden zayıflatabilecek en etkili araçlardandır.

Bunu hangi cumhurbaşkanı, hangi başbakan, hangi lider ister!

Adı geçen o bayanın iade ettiği parayı, asgari ücretli biri, hiç harcamadan, 6850 yılda biriktirebiliyor.

Akla zarar!

Cumhurbaşkanı’nın “Hiç umulmadık insanlar bu fon işinin içinde yer almışlar” sözü ve Adalet Bakanı’nın olayı organize bir suç yapılanması olarak nitelemesi de meselenin ciddiyetini gösteriyor.

Öyleyse soruşturma bütün yönleriyle yürütülmeli; içerideki sorumlular da, varsa dış bağlantılar da ortaya çıkarılmalı.

Ama peşin hüküm vermeden…

“Dış minnaklar mı, iç minnaklar mı?” (!)

Önce gerçekler ortaya çıksın!