Din gerekli mi? Din neye yarar diye sorabiliriz. Evet, gereli ve din insan hayatını anlamlı kılar. Kısa bir süre önce gittiğim bir davette gördüklerim beni bir kez daha dinin gerekli olduğunu hatırlattı, inancımı pekiştirdi.
Ne oldu? Denilirse şöyle özetleyebilirim. Uzun zamandır görmediğim akraba ve tanıdıklarımı yakından gördüm. Zaman ne çabuk geçmiş, delikanlı alımlı çalımlı, yürüdüğünde arkasından baktıran yakışıklı ve güzeller gitmiş. Yerine eli değnekli beli bükük, bakılacak hayranlık uyandıracak ne yüzleri ne boyları posları kalmış. Dede ve nine olmuşlar. Güçleri tükenmiş bakıma muhtaç, imrenilecek yerleri yok acınacak halleri var.
Ee ne yapalım hayat bu, yaşamışlar ve son durağa yakınlar. Sür git dünyası değil, gör git dünyası burası.
Din hem gençlikte hem ihtiyarlıkta işe yarar aslında. Niye mi hayatı anlam kazandırandır da ondan. Hayatı verimli kılmanın yolu dini bir anlayış ve yaşantıdan geçer. Evet, yaşlandım ama ben hayatı boşa geçirmedim. Helali haramı dikkat ettim, ölüm var dedim. Sonrası ise daha önemli, yaşar ve ölürüm ama dirilme ve hesap var. Bekleyen ebedi uzun bir bölümü var. Adı cennet veya cehennem bizi bekliyor. Biliyor ve inanıyorum bu dünya imtihan yeri, kalıcı değiliz. Bu bir teselli değil hakikattir derim.
Bir de öbür yüzü var. Gençlik yel gibi geldi geçti, yanlış şeyler yaptık, zevkin eğlencenin peşinden koştuk derse insan kayıptadır. Pişmanlık duymuyorum hayatı yaşadım derse dünya faslını atlatır. Ama sonrası zor olacağı bir gerçektir.
Bu toprakların insanları zır cahil değildir. Bu durumu kültür kelimesi ile açıklamak mümkün. Tarifini şöyle yapmışlar. Bir toplumun duyuş ve düşünüş birliğini oluşturan, gelenek durumundaki her türlü yaşayış, düşünce ve sanat varlıklarının topudur. Bu anlayışta herkes aynı Allah’a kulluk eder, aynı peygamberin yolundan gider, aynı dili konuşur, aynı hayat felsefesine, aynı ideallere sahiptir, dostları ve düşmanları aynıdır.
Allah katında dinin adı islam’dır. İnsan Allah ile bağlantısını ancak din ile sağlayabilir. İnsan insanlarla olan ilişkilerini din sayesinde oluşturur. Hayat tek düzey değildir, acısı sevinci vardır. Denge ancak din sayesinde kurulabilir. Korkumuz çaresizliklerimiz kederimiz ve hastalık, bela ve musibetler birbirini kovalar. Böyle durumlarda din bir güçtür.
Yaşıl bir insan için yalnızlık üzücü ve katlanması zor bir durum, teselli kaynağına ihtiyacı vardır.