Sporun kalbi amatör sahalarda atar. Mahallemizin çocuklarının ilk meşin yuvarlağa vurduğu, disiplini öğrendiği, kötü alışkanlıklardan uzak durup "biz" olmayı kavradığı yerdir amatör kulüpler. Ancak bugün gelinen noktada, bu devasa sosyal yapı büyük bir sessizliğin ve imkansızlığın içinde can çekişiyor.
Kendi Yağıyla Kavrulma Devri Kapandı
Yıllardır "kendi yağıyla kavruluyor" dediğimiz o kulüplerin artık ne yağı kaldı ne de tuzu. Çoğu kulübümüz, lige katılım payını yatırırken bile yöneticilerin cebine bakıyor. Birkaç şanslı kulüp dışında, kapısını çalacak bir reklam kapısı, göğsüne isim yazdıracak bir sponsoru olan kulüp sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor.
Maddi imkansızlıklar içinde kurulan, büyük umutlarla yola çıkan kulüplerin, üç-beş yıl sonra sahalardan çekilip tarihin tozlu raflarına gömülmesine hep birlikte şahit oluyoruz. Bu sadece bir spor kulübünün kapanması değil; o mahalledeki onlarca gencin spor yapma hakkının elinden alınmasıdır.
Yamalı Formadan Parlak Geleceğe Geçiş Şart
Görüntü içler acısı... Bugün hala yıllar öncesinden kalma, renkleri solmuş, dikişleri patlamış eşofman ve formalarla antrenmana çıkan, maça giden sporcularımız var. Malzeme eksikliği bir yana, deplasman masrafları ve lisans giderleri kulüplerin belini büküyor.
Burada görev sadece fedakar kulüp başkanlarına düşmüyor. Yerel esnafın, iş insanlarının ve sanayicilerin bu çığlığı duyması gerekiyor. Amatör kulübe verilen sponsorluk desteği, sadece bir forma reklamı değildir; o şehrin geleceğine, gençliğine ve sağlığına yapılan en karlı yatırımdır.
Çözüm İçin El Ele
Eğer yerel yönetimler, ticaret odaları ve iş dünyası amatör sporu bir "yük" olarak görmekten vazgeçmezse, yarın tribünlerde izleyecek bir gencimiz, sahada ter dökecek bir takımımız kalmayacak.
Unutmayalım: Profesyonel liglerin parlayan yıldızları, o eski ve yamalı formalardan süzülerek geliyor. Amatör kulüpleri yaşatmak, toplumu yaşatmaktır. Sponsorluk bir lütuf değil, bu şehrin çocuklarına olan borcumuzdur.